چالش های اصلی : تجمع سریع سم (آمونیاک/نیتریت)، نوسانات اکسیژن محلول (DO)، هزینه های انرژی بالا.
ضروری :
پروب چند پارامتری (DO/pH/آمونیاک/دما، دقت ± 0.1 درجه سانتی گراد)
سنسور کدورت (محدوده 0-1000 NTU، دقت ± 2٪)
سنسور ORP (بیش از 250 میلی ولت برای هشدار بار آلی)
اختیاری : حسگر نیترات (جلوگیری از اوتروفیکاسیون)
فیلتراسیون مکانیکی: فیلتر درام (بیش از 90 درصد حذف مواد جامد)
بیوفیلتراسیون: رسانه MBBR + مولد ازن (95% تبدیل آمونیاک)
ارزش پیشنهادی : انتظار می رود باشد . 30٪ کاهش مرگ و میر + 25٪ صرفه جویی در انرژی از طریق کنترل خودکار سموم
چالشهای اصلی : شکوفههای جلبکی، نوسانات روزانه DO (نوسان بیش از 4 میلیگرم در لیتر)، کدورت پس از باران.
سنسور نوری DO (پوشش ضد جلبک، ± 0.2 میلی گرم در لیتر)
الکترود pH (مقاوم در برابر نمک، دقت 0.1 ±)
کدورت سنج مادون قرمز (عملیات ضد طوفان)
راه حل : حدود 15٪ FCR بهتر + 60٪ شکوفه های جلبکی کمتر از طریق تثبیت DO/PH در زمان واقعی.
چالش های اصلی : طبقه بندی عمودی DO، انتقال بیماری، رسوب زیستی.
سنسورهای DO طبقه بندی شده عمقی (سطحی/وسط/پایین)
سنسور هدایت خود تمیز شونده (1% دقت)
ارزش : حدود 40% اکسیژن رسانی یکنواخت تر + 35% بروز بیماری کمتر.
چالش های اصلی : تنش حرارتی (> 18 درجه سانتیگراد)، نیتریفیکاسیون آهسته در دماهای پایین.
سنسور کرایوژنیک DO (بدون انجماد الکترولیت)
پروب دوبلکس آمونیاک/نیترات
نتیجه : حدود 25 درصد بقای زمستانی بیشتر با دقت ± 0.3 درجه سانتیگراد.
چالش های اصلی : مسمومیت با کلر، عدم تعادل کلرید.
سنسور الکتروشیمیایی کلر (تشخیص 0.01 میلی گرم در لیتر)
الکترود کلرید انتخابی یونی
نتیجه : کاهش حدود 90 درصدی مرگ و میر در گونه های با ارزش بالا.
چالش های اصلی : استرس لارو، تغذیه نادرست.
سنسور DO در مقیاس میکرو (±0.1 میلی گرم در لیتر)
نمک سنج جبران شده با دما
مزایا : حدود 85٪ نرخ بقا + 30٪ صرفه جویی در هزینه خوراک.
